Po roku 1950


Rok szkolny 1950 – 1951

Pierwszy wrzesień 1950 roku był dniem uroczystego otwarcia średniej w Gnojniku. Dyrektorem jest JUDr Józef Macura. Założenie szkoły połączone było z poważnymi trudnościami lokalowymi oraz finansowymi, ponieważ z budżetu szkolnego miała szkoła korzystać dopiero od stycznia 1951 roku. Z pomocą pospieszyły koła PZKO i SRPS okolicznych wsi. Z uzyskanych w ten sposób funduszów zakupiono najbardziej potrzebny inwentarz, pomoce i potrzeby szkolne. Nowo powstała szkoła posiadała 3 klasy, w których uczyły się 4 roczniki (6,7,8 i 9). Szkoła została tymczasowo umieszczona w prywat-nym budynku nr 6 państwa Rakowskich. Jedna klasa mieściła się w świetlicy PZKO.

Rok szkolny 1951 – 1952

W tym roku szkolnym szkoła znajduje się w dalszym ciągu w pomieszczeniu prowizorycznym. Dyrekcja szkoły rozpoczęła szereg akcji zmierzających do poprawy sytuacji. Od państwa Rakowskich uzyskano kuchnię i tzw. czeladnik, dzięki czemu można było od listopada 1951 roku zaprowadzić dożywianie dzieci. Dalej poczyniono starania o uzyskanie strychu od JSR. Szkoła posiadała 4 samodzielne klasy z setką dzieci. Nauka odbywała się regularnie chociaż odczuwało się dotkliwy brak podręczników i pomocy naukowych.

Rok szkolny 1952 – 1953

Po długich staraniach rozpoczęła się wreszcie adaptacja budynku szkolnego, która miała trwać dwa lata, a w wyniku której miał dotychczasowy budynek być dostosowany do wymagań szkolnych. Na piętrze z dawnego magazynu zbożowego mają powstać 3 klasy i 4 małe gabinety. Gruntownie przebudowana ma być klatka schodowa. Od strony podwórza ma powstać przybudówka, w której zostaną umieszczone toalety.

Rok szkolny 1953 – 1954

Trwają intensywne prace koło rozbudowy szkoły. W roku 1953 ukończono zupełnie fasadę budynku, resztę robót wewnątrz szkoły oraz wszystkie roboty malarskie. Cały zremontowany budynek przechodzi w używanie szkoły. Przebiegają zmianyw organizacji systemu szkolnego. Szkoły średnie zostają połączone z  ludowymi i powstają tzw. ośmioletnie szkoły średnie. Ogółem liczy szkoła w dalszym ciągu 4 klasy, z czego klasa ludowa podzielona jest na 5 oddziałów.

Lata 1955 – 1960

W dalszym ciągu przeprowadzane są drobne ulepszenia

Rok szkolny 1961 – 1962

Z dniem 1. 4. 1962 budynek, w którym mieściła się szkoła, został przejęty przez państwo czechosłowackie. Z nowym rokiem szkolnym przybyła dalsza klasa – dziewiąta. Szkoła liczyła 6 klas.

Rok szkolny 1962 – 1963

W tym roku szkolnym otworzono świetlicę szkolną. Jej kierowniczką została pani Marta Rozmanit. Rozpoczyna się budowa warsztatu z funduszów SRPS.

Rok szkolny 1963 – 1964

Budynek szkolny znajduje się w złym stanie i wymaga remontu generalnego.

Rok szkolny 1964 – 1965

W tym roku szkolnym dyrektorem jest Władysław Młynek. Prace remontowe budynku szkolnego rozpoczęły się dnia 1 lipca 1965 roku. W ramach remontu przewidywano kompletną zmianę instalacji elektrycznej i wodnej, pokrycie dachu blachą, nowe rynny, wymiana drzwi, lakierowanie drzwi i okien, tynkowanie budynku, wymiana podłóg w klasach na parterze, wysuszanie wilgotnych ścian, wybudowanie kancelarii pod balkonem, remont piwnicy, przebudowa pieca kuchennego i inne prace. Z powodu trudności w dostawie materiału i z powodu ogromnej opieszałości i nieudolności organizacyjnej budowniczego były prace remontowe na początku nowego roku szkolnego wykonane tylko w 65 %. Do dyspozycji były tylko 4 lokale klasowe. W tej sytuacji postanowiono jedną klasę umieścić w szkole w Ligotce Kameralnej. Pertraktacje w tej sprawie rozpoczął już nowy dyrektor szkoły Jan Pyszko.

Rok szkolny 1965 – 1966

Rok szkolny rozpoczął się w warunkach remontowych. Pomimo wszelkich starań remont ukończono dopiero 31 grudnia 1965 roku. Wartość remontu ustalono na kwotę 340 tysięcy koron. Roczniki IV i V gnojnickiej szkoły uczyły się w lokalu szkoły ligockiej razem z tamtejszymi rocznikami. Szkoła liczyła 189 uczniów, którzy uczyli się w ośmiu klasach szkolnych. Dwie klasy na niższym stopniu, 6 klas na wyższym stopniu.

Rok szkolny 1966 – 1967

W szkole zostaje zaprowadzony dzwonek elektryczny. Zorganizowano lokal dla drużyny szkolnej na strychu w budynku przedszkola.

Rok szkolny 1967 – 1968

Przeprowadzono malowanie dachu obu budynków. Z reszty funduszy postanowiono wybudować na działce szkolnej klasę – altanę, cieplarnię. Przy udziale rodziców wykonano również i opłocenie działki szkolnej. Szkoła liczy 8 klas i jeden oddział drużyny szkolnej.

Rok szkolny 1969 – 1975

W dalszym ciągu przeprowadzane są drobne remonty i ulepszenia.

Od roku 1970 dyrektorem szkoły jest Karol Filipiec.

Rok szkolny 1975 – 1978

Zostaje ukończona adaptacja strażnicy blisko szkoły na drużynę szkolną. Poszerzono warsztat szkolny.

Rok szkolny 1979 – 1980

Dyrektor p. Karol Filipiec odchodzi na emeryturę. Na jego miejsce został mianowany nowy dyrektor p. Ludwik Kula z Trzanowic.

Rok szkolny 1980 – 1981

Władze szkolne Powiatowej Rady Narodowej zaraz na początku roku szkolnego wszczynają starania o integrację okoli-cznych jednoklasówek z Trzanowic, Śmiłowic i Trzycieża. Poważną przeszkodą integracji był brak lokali i nieodpowiednie połączenie autobusowe z Gnojnikiem. Nowy system szkolny spotkał się z niezadowoleniem rodziców. Nowe klasy ulokowane miały zostać w drewnianych pawilonach. Budowę rozpoczęto
w kwietniu 1981. W efekcie końcowym powstały trzy klasy, korytarz, szatnia i urządzenia sanitarne w pawilonach drewnianych. Rozwiązanie miało być tymczasowe na trzy lata. Organizacją całej budowy kierował dyrektor Ludwik Kula.

Rok szkolny 1981 – 1982

Na podstawie uchwały Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Frydku – Mistku zostały zamknięte jednoklasówki w Trzanowicach, Trzycieżu i Śmiłowicach. Dzieci z tych wiosek oraz jednej elokowanej klasy w Ligotce Kameralnej przybyły po raz pierwszy do szkoły w Gnojniku. Trzy klasy umieszczone są w pawilonach drewnianych. Władze czeskie nie zbudowały szkoły murowanej z powodu braku finansów i chciano umieścić uczniów w różnych gnojnickich budynkach.

Rok szkolny 1982 – 1983

W szkole stale najbardziej brakuje sali gimnastycznej. Uczniowie muszą korzystać z sali gimnastacznej w czeskiej szkole. Nie ma jej od samego początku istnienia szkoły.

Rok szkolny 1983 – 1984

Przy warsztacie szkolnym przybudowano w czynie społecznym nową szatnię, warsztat zremontowano, a w sali pionierskiej położono parkiety i zamieniono na małą salę gimnastyczną.

Rok szkolny 1985 – 1990

Życie i praca w gnojnickiej szkole przebiegają bez większych zmian.

Rok szkolny 1990 – 1994

Od 1990 roku dyrektorem jest M. Rakowska. Po aksamitowej rewolucji nastał chaos w szkolnictwie. W szkolnictwie polskim na terenie RC nie ma podręczników do historii, geografii. Sprowadza się podręczniki języka polskiego z RP.

Rok szkolny 1994 – 1995

W tym roku szkolnym obchodzono 45-lecie szkoły. Powstała Fundacja “Polska Szkoła Gnojnik”. Zremotowano gabinet fizyczny i chemiczny. Zrekonstruowano klasopracownię chemiczno-fizyczną. Podłoga i umywadła chemiczne są odnowione. Zostaje zremontowana kuchnia, z funduszy gmin zakupiono nierdzewne meble. Zaczyna się batalia w związku z budową nowej szkoły. Niestety powiatowy urząd szkolny nie zgodził się na prośbę gminy Gnojnik jeśli idzie o budowę szkoły.

Rok szkolny 1995-1996

Cały rok szkolny toczyła się sprawa budowy wspólnej szkoły. Został poddany krytyce projekt polsko-czeskiej szkoły bez boiska szkolnego.

Rok szkolny 1996-1997

Społeczeństwo polskie i nauczyciele nie widzą wspólnej szkoły. Dążą do podzielenia inwestycji. W rozmowach biorą udział posłowie, senatorzy, RP i CR, konsulat w Ostrawie, urząd powiatowy i gminy. W całej sprawie pomagają architekci i budowlani przy ocenianiu projektu wspólnej szkoły.

Rok szkolny 1997 – 1998






1 września 1997 roku do szkoły w Gnojniku konsul Piotr Szwarc zaprosił ambasadora RP Marka Pernala. Towarzyszył mu wiceminister MŠMT ČR F. Kozel, posłowie i senatorzy RP i RC. Obecni byli dziennikarze polscy i czescy. Omawiana była sytuacja budynków szkoły polskiej i czeskiej. Obecni na tym spotkaniu byli dyrektorzy Karol Filipiec, Józef Macura oraz państwo Kubiszowie. Zaczyna się rok Kubiszowski – 150 lat od urodzenia Jana Kubisza.



Rada gnojnicka odgłosowała samodzielne szkoły. Wspólnota Polska przekazała 500 000,- Kč na częściowe pokrycie projektu inż. arch. Józefa Kiszki. W maju 1998 nastąpiła lokalizacja nowej części budynku. 1 września 1998 roku był dniem położenia kamienia węgielnego pod budowę nowej części polskiej szkoły w Gnojniku. Obecny Ambasador RP, Adrzej Stelmachowski ze Wspólnoty Polskiej i minister J. Bašta poklepali biało-czerwonym młotkiem kamień węgielny przyszłej szkoły.

Rok szkolny 1998 – 2000

11.1.1999 zaczęto budowę . Zburzono świetlicę szkolną i zaczęto kopać fundamenty pod

samodzielny pawilon polskiej szkoły dołączony do starego budynku. Skrócono rok szkolny i wreszcie 20. 9. 1999 otwarto nowoczesny budynek za 23 mil. Kč. Budowa trwała dziewięć miesięcy. Nową szkołę w meble wyposażył Urząd Gminy w Gnojniku. Pomoce naukowe sfinansowało MŠMT ČR. Rok 2000 był rokiem jubileuszowym 50-lecia szkoły w budynku nr 3.


Opracowanie: mgr Małgorzata Rakowska