część 6: Teatr w szkole

Ważnym czynnikiem w szkołach mniejszościowych w kształtowaniu tożsamości są występy młodzieży szkolnej w przedstawieniach teatralnych, różnego rodzaju rewiach i koncertach muzycznych. Młodzież występowała na tych imprezach chętnie, bo tą drogą pogłębiała sobie wiadomości nabyte w szkole, przyzwyczajała się do publicznych występów, nabierała śmiałości i odwagi. Zadowoleni byli rodzice, kiedy widzieli swoje dzieci popisujące się na deskach teatru, uczestniczące w różnych tańcach i chórze szkolnym. Było to możliwe dzięki nauczycielom, którzy przez swe umiejętności pracy w zespole i wysiłek twórczy całego kolektywu stworzyli odpowiednie warunki do powstania tych przedstawień.

Teatr szkolny zbliża młodzież do najważniejszych zagadnień współczesnego życia, a jednocześnie uczy kochać przeszłość. W pracy z teatrem młodzież potwierdza zamiłowanie do sztuki scenicznej, jak również przywiązuje do języka polskiego i polskiej literatury.

Na podstawie Kroniki szkolnej w latach 1950-2000 w Polskiej Szkole Podstawowej w Gnojniku od początku istnienia wystawiono następujące przedstawienia:

Kopciuszek, W podwodnym królestwie, Baba Jaga, W świętojańską noc, Królowa śniegu, Złotogłowiec, Księżniczka Prawda, 1963  -  Rewia szkolna, Mały Chopin (nie wystawiono), Akademia z okazji 120 rocznicy urodzin Jana Kubista, Rewia wiosenna, Dzikie łabędzie, Decyzja Jana Kubista, Zaczarowany Brylant, Królewna Śnieżka, Mały Niko, od 1993 -  Rewie festynowe.

W latach 70tych Władysław Cieślar reżyserował następujące przedstawienia:

-  Mały Chopin

-  Uroczysta akademia z okazji 25-lecia szkoły

-  Sprawa Bladego

-  O dwóch takich, co ukradli księżyc

-  Rewia z okazji 30lecia PZKO

-  Na Kiczerze

-  Książę i żebrak

-  Akademia z okazji pożegnania byłego dyrektora szkoły, Karola Filipca

-  Akademia z okazji 30lecia założenia szkoły

Na przełomie lat 80tych i 90tych p. Renata Buława reżyserowała następujące przedstawienia:

-  O Zuzance, co gąski pasła

-  Syrenie łzy

-  Rewia szkolna

-  Rewia szkolna z okazji 40lecia PZKO

-  Rewia – 140 rocznica urodzin Jana Kubisza

- 1990  -  Hulajnoga Grzesia Raroga

- 1991  -  Za siedmioma górami

-  O Kasi, co gąski zgubiła

Zapoznając się z działalnością teatralną w Gnojnickiej szkole na podstawie kroniki i wywiadu z pracującymi od dawna tam nauczycielami, dowiedziałam się, że akademie z różnych okazji były przepojone polskimi wierszami i piosenkami, co wywoływało wielkie wzruszenie wśród zgromadzonych osób. Natomiast przedstawienia reżyserowane przez panią Renatę Buławę były najczęściej przedstawieniami ludowymi w ludowych strojach i z ludowymi piosenkami. Wystąpienia te cieszyły się ogromnym zainteresowaniem, a dzieci i młodzież w nich występująca była ogromnie zaangażowana w czasie prób i występów. Niejednokrotnie sami robili dekorację sali, żeby występ był wspaniały. Jednakże od roku 1990 nie udostępniono szkole sali, w której były przedstawienia i z tego powodu od roku 1993 w czerwcu odbywają się festyny szkolne, które są zawsze oczekiwane przez dzieci i ich rodziców.